Pracownia…

Dziś chciałabym umieścić kilka pierwszych zdjęć z mojej nowej PRACOWNI TECHNIK RÓŻNYCH. Chce abyście uczestniczyli w jej narodzinach. W moim założeniu ma być ona miejscem gdzie chętnie się przychodzi i jeszcze chętniej wraca.  Swoimi działaniami chce Was zmobilizować do tworzenia, dzielenia się tym z innymi. To prace powstałe tutaj stworzą Pracownie!
Kiedyś na pewno powrócimy do  początku i cofniemy się do archiwum tego projektu. Co z niego wyniknie i do czego dojdziemy zależy tylko od WAS – od tych którzy chcą tu BYĆ !
pracownia1m pracownia2m pracownia3 pracownia5 pracownia4Zachęcam wszystkich chętnych do poszukania w sobie pasji, tych którzy już ja mają do jej pielęgnowania.
Oczywiście zapraszam do mojej pracowni 🙂

Zakładanie osnowy – łańcuszek cz.2.

Dziś będziemy nadal przygotowywać osnowę do rozpoczęcia właściwego tkania. Mamy określoną ilości nitek. Teraz zajmiemy się wykonaniem łańcuszka,  który utrzymuje miedzy nimi równe odstępy.
Łańcuszek wykonywany jest z materiału z którego jest osnowa, czyli mało elastycznego sznurka lnianego lub bawełnianego.
Jakiej długości ma byś nić na łańcuszek jest to 4 długości szerokości tkaniny?
Jeśli np. mamy tkaninę o szerokości 30 cm to 4 x 30 = 120 cm
Składamy go na pół i postępujemy jak na załączonych zdjęciach.
lancuszek11. Powstała pętelkę prowadzimy pod dwiema pierwszymi nitkami.
lancuszek022. Przeciągamy pozostałą część sznurka.
lancuszek033. Mamy pierwsze „ogniwo” łańcuszka.

lancuszek20204. Sznurki przeciągamy pod każdą z nitek.

lancuszek0303

5. Robimy tak do końca szerokości tkaniny.
lancuszek046. Ważne!Tylko pierwsze i ostatnie 2 nitki przerabiamy razem. Są to linie brzegowe tkaniny i muszą być mocniejsze.

lancuszek05lancuszek06

Łańcuszek zakładamy po dwóch stronach na dole i u góry. Zakończyliśmy kolejny etap. Osnowa jest unieruchomiona i dzięki zamocowaniu zachowuje jednakową gęstość. Jeszcze jeden etap – krajka inaczej zwana fartuszkiem. Wkrótce zaczniemy wplatać właściwy wątek z wełny

lancuszek08Jeśli są jakieś przesunięcia korygujemy to patyczkiem.

 

Gobelin czy Arras

Tkaniny o wysokich walorach artystycznych przypominające obrazy najczęściej o motywach mitologicznych lub biblijnych nazywamy gobelinami lub arrasami.
Pojęcia te jednak różnią się i opisują ściśle określone rodzaje tkanin  .
Arras – to nazwa powstała od miasta w którym wytwarzano bogato dekorowany rodzaj tkanin. Wykonywano go przeważnie na wełnianej osnowie jednak do wełnianego wątku dodawano jedwabną oraz metalową: srebrną lub pozłacaną nić. Były to bardzo cenne i pracochłonne prace. Trafiały na królewski dwór do XVII w.
Drugi rodzaj pochodzi od nazwiska Gobelin, rodziny tkaczy, działających w XV wieku na południowo-wschodnich przedmieściach Paryża wzdłuż rzeki Bièvre.
Warsztaty ich zostały wykupione w 1601 roku przez króla Henryka IV. Sprowadził tam tkaczy flamandzkich. W 1607 wzniósł tam nowe budynki Za czasów Ludwika XIV minister Colbert wspierając rodzimy przemysł skupił tam różnego rodzaju warsztaty i stworzył Królewską Manufakturę Mebli Koronnych zwaną potocznie „Les Gobelins”. Przetrwała ona do dziś w niewiele zmienionym kształcie (znajduje się teraz w centrum XIII Dzielnicy). Nie miały już tak drogich dodatków ale były pod względem artystycznym „biedniejszym” krewnym arrasów. Tradycja nadal jest podtrzymywana.
basse_lisse-432
Produkuje się gobeliny
– na warsztatach pionowych (haute lisse), co zawsze było miejscową specjalnością.
– na warsztatach poziomych (basse lisse) od sprowadzenia w 1940 roku części zbombardowanej manufaktury w Beauvais,
– oraz dywany niegdysiejszej Manufaktury Savonnerie gobelins_atelier
Wszystkie tkaniny wykonywane są w tradycyjny sposób. Osoby pracujące w manufakturze muszą posiadać najwyższe umiejętności w tej dziedzinie.

Cała produkcja przeznaczona jest na potrzeby instytucji państwowych.
Dzisiejsza manufaktura Gobelinów to nie tylko muzeum tkanin i rzemiosła artystycznego, lecz instytucja pragnąca ożywiać tradycję tkactwa a przy okazji ukazywać bogactwo francuskiego majątku państwowego.

 

Zakładanie osnowy – wzornik cz.1

Chcąc rozpocząć naukę tkania powinniśmy poznać podstawowe rodzaje splotów. Nie wszystkie musimy użyć w jednej tkaninie. Znajomość ich pozwoli nam jednak w jak najlepszy sposób uzyskać zamierzone efekty. 
Pierwszym etapem w każdej tkaninie czy jest to tkanina unikatowa, czy warsztatowa jest (oprócz przygotowania projektu) przygotowanie i założenie osnowy.
Ponieważ zaczynamy od podstaw dziś opisze działania na małej ramce, na której później wykonamy „wzorniczek” .
Wystarczy nam niewielki obszar roboczy tkanina około 35 x 40 cm. 
Narzędzia:
ramka + listewka
materiał na osnowę – sznurek lniany
ramkatkacka2zaklosn1Jest wiele różnych sposobów nakładania osnowy. Tak samo jak istnienie wiele rodzajów samych ramek tkackich.
1. Z przygotowanymi już rowkami na osnowę. Ogranicza to jednak możliwość zmiany gęstości nitek w zależności od wymagań projektu. 
2. Ramki z wbitymi gwoźdźmi.

Osobiście nie jestem zwolenniczką tego rodzaju nasnucia.
Ja zaprezentuję prostą ramkę z 4 listewek drewnianych.
Podstawą jest jedynie to aby była połączona w stabilny sposób gdyż wbrew pozorom osnowa nałożona na nią ma pewne naprężenie. Dobrze jest szczególnie przy większych pracach zaznaczyć na ramce kilka punktów będących odnośnikami. Dają one pewności rozłożenia osnowy w równy sposób na obu przeciwnych listwach.
zaklosn2Kreski nanosimy ołówkiem, aby w następnej pracy można było je łatwo usunąć i wyznaczyć nowe.
Następnie przywiązujemy do ramki piątą listewkę. Umieszczamy ją około połowy  długości. Zastanawiasz się do czego ma służyć? Pomaga ona kontrolować napięcie osnowy.
zaklosn3Mamy już punkty i przymocowaną listewkę. Zawiązujemy sznurek mocnym węzłem. Przechodzimy do górnej listewki. przeprowadzamy sznurek od dołu do góry. Następnie dolna listewka …od dołu do góry i kolejny raz od dołu do góry itd………
Schemat przechodzenia osnowy przedstawiam na poniższych zdj.
zaklosn5 Od dolnego supełka do górnej listwy i prowadzimy sznurek od dołu do góry…..
zaklosn6następnie…… powracamy do dolnej listwy i znowu prowadzimy sznurek od dołu do góry.
I tak do uzyskania zamierzonej szerokości tkaniny. Cały czas kontrolujemy naprężenie nitek. Powinno być ono umiarkowane, nie za mocne i nie za lekkie. Dobrze nałożona osnowa zwłaszcza przy dużych formatach to kwestia praktyki tkaczki.
zalkosn7zaklosn8
Podczas nakładania musimy mieć na uwadze również motyw w naszym projekcie oraz grubość wątku. Przy bardziej skomplikowanych, mających więcej małych, precyzyjnych elementów, osnowa powinna mieć większą gęstość. Pamiętajmy jednak że wówczas wątek musi być cienki bo w innym wypadku tkanina będzie się falować. Ten techniczny błąd może być też efektem zbyt dużej gęstości. Wszystko wymaga wyczucia i doświadczenia. Z ciekawostek, arrasy miały 7- 8 nitek osnowy na 1 cm.
Podsumowując:
Ilość nitek osnowy na cm jej rodzaj i grubość zależy od:
– motywów w projekcie
– rodzaju i grubości wątku którego chcemy użyć w tkaninie.

Mamy za sobą pierwszy etap w nakładaniu osnowy. Kolejne czynności maja na celu wyrównanie odległości pomiędzy nitkami – wykonanie łańcuszka.

Podstawowe pojęcia i projekt

Tkanina artystyczna ma służyć przede wszystkim uzewnętrznieniu swoich przemyśleć twórczych. Obowiązują tu zasady podobne jak w malarstwie i innych sztukach plastycznych. Dawniej tkactwo związane było jedynie z formą płaską współcześnie spotykamy często również formy przestrzenne. Aby osiągnąć oczekiwany efekt i zostać dostrzeżonym musimy poświęcić czas na poznanie zasad i wyrobienie sobie nawyku świadomego doboru surowców do formy. W naszych wstępnych planowaniach powinniśmy zawsze starać się przemyśleć powiązania gotowej kompozycji z miejscem gdzie będzie ona docelowo prezentowana. Jednym słowem zharmonizuje się z otoczeniem. 
Pierwszym krokiem w naszej drodze  jest zawsze pomysł i przetworzenie go w projekt malarski, a następnie pomocniczy rysunek w skali 1:1 zwany kartonem, który jest wzorem cały czas towarzyszącym nam podczas tkania.Podpinamy go pod naszą ramkę lub poziomy warsztat . 
Konstrukcja tkaniny zawsze oparta jest na tej samej zasadzie. Przeplatania dwóch grup nitek. Pionowe nitki to – osnowa. Są one mocniejszym szkieletem dla całej pracy tkackiej. Oraz dowolne ozdobne nitki poziome czyli – wątek. Opasują one siebie w określonym porządku nazywanym splotem. Najprostszym elementem jak wiemy jest punkt. W tkaninie jest to jeden przerzut nitki wątku nad nitka osnowy i odwrotnie nitki osnowy nad nitką wątku. W tkaninie warsztatowej zamalowana kratka to nitka osnowy nad wątkiem pusta to wątek nad osnową. Tak tworzymy rysunek splotu. W technice kilimowej to także kratkówka na której nanosimy zgeometryzowany projekt. Najmniej rygorów i zarazem najwięcej swobody daje nam technika gobelinowa i dywanowa. Projekt nie musi uwzględniać każdego punktu jak w poprzednio wyszczególnionych.
Schemat budowy każdej tkaniny widzimy na rysunku poniżej. Jeden pełen przeplot nitki wątku wśród nitek osnowy nazywamy uwiązem. 

tkaninaschematok     uwiaz

Projektować można z reguły dowolnie: za  pomącą komputera, ręcznie, niekiedy nie mając skonkretyzowanego planu także improwizując. (Wszystkie sposoby przedstawione są na warsztatach). Największą swobodę daje nam jednak technika gobelinu, gdzie kompozycja nie różni się od projektu malarskiego. Trzymamy się ogólnych zasad kompozycji i doboru kolorów i szukajmy natchnienia. 

Przedstawię kolejne etapy przygotowania projektu tkaniny t technice gobelinu  na podstawie Ikony „Matki Boskiej Kazańskiej” . Zachęcam również do lektury związanej z obrazem.  realizacja1Przeszukiwałam wszystkie kopie obrazu odpowiadającego moim wyobrażeniom tematu.
mb_kazanska-mrealizacja2

                                                      Na tej podstawie namalowałam projekt tkaniny.
Jest to dla tkacza schemat  będący bazą do uzyskania określonej gamy kolorystycznej przy barwieniu wątku i przeniesienia ich w tkaninie.
Dokładność odtworzenia szczegółów zależy natomiast od rysunku podpiętego pod krosnem, w naszym przypadku będzie to rama pionowa.

W tym celu kratkujemy projekt i przenosimy na karton o rozmiarze gotowej tkaniny.
realizacja3

 

 

Krajka „Roses”

Dzisiaj inny przykład mający zachęcić do polubienia pracy tkacza. Tutaj celem będzie projekt i realizacja  kolejnej krajki. Motyw zainspirowany kwiatem róży. Podobnie jak poprzednia została zrobiona na niewielkiej ilości tabliczek (12 sztuk). Jako materiał – wykorzystujemy włóczkę wełnianą i bawełnianą. Kolory „prawdziwie różane” pink & white.
Jak zawsze zaczynamy od projektu. Rozrysowujemy go z uwzględnieniem odpowiedniego nawleczenia osnowy w poszczególnych oznaczone literami otwory tabliczek. Nasnuwanie w dwie strony „Z” i „S” pozwala uniknąć skręcania – obracania gotowej krajki.

krajkarose1

Rysowanie raportu wzoru podam w innym, poświęconym wyłącznie temu zagadnieniu osobnym wpisie.

krajkarose2

Jeśli już zaczyna się coś pojawiać zawsze sprawia wielką radość. Teraz trzeba uważać na  dokładne odtwarzanie motywu wzoru oraz utrzymanie tej samej szerokości pasa.

krajkarose3

I efekt końcowy zmierzona na 1,20 m  – nasza kilkugodzinna praca.

krajkarose

 

 

 

Tabliczki tkackie – opis techniki.

Dziś kilka słów o początkach tkactwa. Sięgają one do wczesnej epoki żelaza. Wówczas rodzi się tkactwo tabliczkowe. Tabliczki wykonywane były najczęściej z drewna, skóry i rogu, miały dwa, cztery lub więcej otworów. Ilość użytych w jednej pracy zależała od docelowego wzoru i dochodziła niekiedy do ponad 130. Najczęściej jednak wykorzystujemy 10-30 tabliczki.
Zdjęcia które tu umieszczam to bardzo prosty przykład trójkolorowej krajki -taśmy wykonanej wyłącznie ze sznurka lnianego.
Narzędzia:
Ja pracuję najczęściej na  tabliczkach z drewna. Można wykorzystać do tego także  tekturki, PCV itp.

tabliczkiMateriał:
Sznurek lniany w moim wypadku do całości. Najczęściej jednak krajki powstają z wełny w połączeniu z lnem, jedwabiem lub nawet złoconymi nitkami.
Jak widzimy na fotografii pojawia się jeszcze jeden ważny element – niewielkie drewniane czółenko do dociskania przewlekanego wątku.

matrialytabliczkiProjektujemy wzór który chcemy uzyskać. Wykonujemy do niego raport. Według niego przewlekamy nitki przez otwory w tabliczkach.
tabliczki2Następnie wiążemy końcówki osnowy i mocujemy je aby uzyskać odpowiednie naprężenie. Rozpoczynamy tkanie. Przeplatamy poziomo wątek a następnie obracamy odpowiednio wszystkie tabliczki, albo ich część, do przodu lub do tyłu. Tworząc określony wcześniej motyw.
tabliczki3Krajka ma długość uzależniona od długości nasnutych nici i oczywiście od powtórzeń raportu w naszym projekcie.
Gotowe efekty mogą mieć rożne zastosowanie jako twarde mocne taśmy dodatki do odzieży i galanterii. Ale wszystko oczywiście zależy od inwencji twórczej autora.
tabliczki4tabliczki5
Wszystkich zainteresowanych tą techniką  zapraszam do śledzenia kolejnych wpisów oraz na prowadzone przeze mnie warsztaty z tkania za pomącą tabliczek. Gdzie dokładniej można poznać tą bardzo starą technikę. Warsztaty obejmują różne grupy wiekowe oraz stopnie zaawansowania.

 

 

Rysunek – wprowadzenie.

nagllekcje
Umiejętność opanowania techniki rysunku jest bardzo ważna w każdej dziedzinie nie zawsze związanej ze sztuką. Jest ona pierwszym krokiem (niekoniecznie prostym) do utrwalenia i  przekazania swojej myśli. To doskonały sposób na odnalezienie indywidualnego „charakteru kreski”, umożliwia wielokrotne, niekiedy, studiowanie jednego motywu. Ze względu na dostępność i niezbyt wygórowany koszt narzędzi cieszy się dużą popularnością. Olbrzymią rolę dla każdego artysty, a szczególnie tych stawiających pierwsze kroki w dziedzinie sztuki odgrywa praca w szkicowniku. Każdy traktujący poważnie naukę rysunku musi mieć go nieustannie przy sobie i wykorzystywać w każdej nadarzającej się ku temu chwili. Nawet kilkusekundowe, szybkie pociągnięcia ołówka pozwalają ukształtować sobie wrażliwe oko, a przy okazji pozostawić zapiski rysunkowe pomocne w tworzeniu doskonalszych prac.  Pamiętam mojego profesora od rysunku i malarstwa, który wymagał oddania do korekty stu szkiców tygodniowo 🙂
Dziś przedstawiam kilka moich prac rysunkowych. Były one bazą do większych projektów.

kacperek portet1galeria copy rys1

W kolejnym wpisie będzie o narzędziach do rysunku, uporze i efektach konsekwentnej, wytrwałej pracy.

Narzędzia tkackie.

nagltkanina
Dzisiaj opowiem o narzędziach wykorzystywanych w wiązaniu, splataniu i tkaniu. Zaczynam tutaj od najczęściej używanych i popularnych. Te które przedstawię są charakterystyczne dla poszczególnych typów tkanin oraz związanych z nimi technik.

Najbardziej prostym sposobem pracy z przędzą, sznurkiem itp tworzywem do przeplatania są  ręce nie uzbrojone w żadne narzędzie. Wiążąc i przewlekając surowiec w określony sposób można tworzyć nawet skomplikowane tkaniny unikatowe.
Na zdjęciu przedstawiam prosty ścieg ozdobiony koralikami.
makramaDwa kolejne narzędzia pozwalają wytworzyć wąskie paski – krajki. Są to bardko i tabliczki.

bardko                             tabliczki

 Tkaninę artystyczną można wytwarzać nasnuwając osnowę na drewnianą ramę tkacką lub wykorzystywać bardziej skomplikowane krosna pionowe wzbogacone w nicielnice, płochę i podnóżki umożliwiające mechaniczne rozdzielanie prześwitu miedzy nitkami osnowy, co znacznie usprawnia pracę.

rama                                    krosnopionowe

Tkactwo – tkaczka kojarzy się najczęściej z krosnem poziomym i wytwarzaniem przy jego pomocy tkanin o mniej lub bardziej skomplikowanym ściegu. W tym momencie pominę jednak ten typ z uwagi na jego zupełnie odmienny charakter i omówię go w innym wpisach przy okazji tkanin warsztatowych.
Osobiście najczęściej pracuje na krośnie pionowym z nicielnicami, ale wielokrotnie podczas realizacji tkanin o mniejszych formatach wykorzystuje różnego rodzaju  ramy.

***

W moich wpisach znajdziecie szczegółowe opisy poszczególnych narzędzi oraz przykłady prac i ściegów na nich wykonanych.



Zawsze musi być początek :)

Witam wszystkich którzy trafili na moja stronę. Witryna do której przeglądania chce zaprosić powstała z myślą o kreatywnych, bez względu na wiek, czujących potrzebę wyrażenia swoich myśli . Skierowana jest do ludzi czerpiących przyjemność i radość z samodzielnego tworzenia.
W poszczególnych wpisach przedstawię przede wszystkim swoje pasje. Nie będzie to jednak tematyka związana jedynie z tkaniną unikatową i tradycyjną, którą zajmuję się zawodowo. Chcę podzielić się doświadczeniami w technikach z którymi miałam okazje zetknąć się podczas wszystkich moich poszukiwań. Przedstawię szeroką gamę narzędzi chcąc zachęcić do wytwarzania, lub chociażby ozdabiania, rożnych przedmiotów.
Mam nadzieje że moje podpowiedzi będą pomocną inspiracją, rozbudzą wasze pomysły i pomogą w ich realizacji.

gob3     superbia11