Zakładanie osnowy – łańcuszek cz.2.

Dziś będziemy nadal przygotowywać osnowę do rozpoczęcia właściwego tkania. Mamy określoną ilości nitek. Teraz zajmiemy się wykonaniem łańcuszka,  który utrzymuje miedzy nimi równe odstępy.
Łańcuszek wykonywany jest z materiału z którego jest osnowa, czyli mało elastycznego sznurka lnianego lub bawełnianego.
Jakiej długości ma byś nić na łańcuszek jest to 4 długości szerokości tkaniny?
Jeśli np. mamy tkaninę o szerokości 30 cm to 4 x 30 = 120 cm
Składamy go na pół i postępujemy jak na załączonych zdjęciach.
lancuszek11. Powstała pętelkę prowadzimy pod dwiema pierwszymi nitkami.
lancuszek022. Przeciągamy pozostałą część sznurka.
lancuszek033. Mamy pierwsze „ogniwo” łańcuszka.

lancuszek20204. Sznurki przeciągamy pod każdą z nitek.

lancuszek0303

5. Robimy tak do końca szerokości tkaniny.
lancuszek046. Ważne!Tylko pierwsze i ostatnie 2 nitki przerabiamy razem. Są to linie brzegowe tkaniny i muszą być mocniejsze.

lancuszek05lancuszek06

Łańcuszek zakładamy po dwóch stronach na dole i u góry. Zakończyliśmy kolejny etap. Osnowa jest unieruchomiona i dzięki zamocowaniu zachowuje jednakową gęstość. Jeszcze jeden etap – krajka inaczej zwana fartuszkiem. Wkrótce zaczniemy wplatać właściwy wątek z wełny

lancuszek08Jeśli są jakieś przesunięcia korygujemy to patyczkiem.

 

Gobelin czy Arras

Tkaniny o wysokich walorach artystycznych przypominające obrazy najczęściej o motywach mitologicznych lub biblijnych nazywamy gobelinami lub arrasami.
Pojęcia te jednak różnią się i opisują ściśle określone rodzaje tkanin  .
Arras – to nazwa powstała od miasta w którym wytwarzano bogato dekorowany rodzaj tkanin. Wykonywano go przeważnie na wełnianej osnowie jednak do wełnianego wątku dodawano jedwabną oraz metalową: srebrną lub pozłacaną nić. Były to bardzo cenne i pracochłonne prace. Trafiały na królewski dwór do XVII w.
Drugi rodzaj pochodzi od nazwiska Gobelin, rodziny tkaczy, działających w XV wieku na południowo-wschodnich przedmieściach Paryża wzdłuż rzeki Bièvre.
Warsztaty ich zostały wykupione w 1601 roku przez króla Henryka IV. Sprowadził tam tkaczy flamandzkich. W 1607 wzniósł tam nowe budynki Za czasów Ludwika XIV minister Colbert wspierając rodzimy przemysł skupił tam różnego rodzaju warsztaty i stworzył Królewską Manufakturę Mebli Koronnych zwaną potocznie „Les Gobelins”. Przetrwała ona do dziś w niewiele zmienionym kształcie (znajduje się teraz w centrum XIII Dzielnicy). Nie miały już tak drogich dodatków ale były pod względem artystycznym „biedniejszym” krewnym arrasów. Tradycja nadal jest podtrzymywana.
basse_lisse-432
Produkuje się gobeliny
– na warsztatach pionowych (haute lisse), co zawsze było miejscową specjalnością.
– na warsztatach poziomych (basse lisse) od sprowadzenia w 1940 roku części zbombardowanej manufaktury w Beauvais,
– oraz dywany niegdysiejszej Manufaktury Savonnerie gobelins_atelier
Wszystkie tkaniny wykonywane są w tradycyjny sposób. Osoby pracujące w manufakturze muszą posiadać najwyższe umiejętności w tej dziedzinie.

Cała produkcja przeznaczona jest na potrzeby instytucji państwowych.
Dzisiejsza manufaktura Gobelinów to nie tylko muzeum tkanin i rzemiosła artystycznego, lecz instytucja pragnąca ożywiać tradycję tkactwa a przy okazji ukazywać bogactwo francuskiego majątku państwowego.

 

Zakładanie osnowy – wzornik cz.1

Chcąc rozpocząć naukę tkania powinniśmy poznać podstawowe rodzaje splotów. Nie wszystkie musimy użyć w jednej tkaninie. Znajomość ich pozwoli nam jednak w jak najlepszy sposób uzyskać zamierzone efekty. 
Pierwszym etapem w każdej tkaninie czy jest to tkanina unikatowa, czy warsztatowa jest (oprócz przygotowania projektu) przygotowanie i założenie osnowy.
Ponieważ zaczynamy od podstaw dziś opisze działania na małej ramce, na której później wykonamy „wzorniczek” .
Wystarczy nam niewielki obszar roboczy tkanina około 35 x 40 cm. 
Narzędzia:
ramka + listewka
materiał na osnowę – sznurek lniany
ramkatkacka2zaklosn1Jest wiele różnych sposobów nakładania osnowy. Tak samo jak istnienie wiele rodzajów samych ramek tkackich.
1. Z przygotowanymi już rowkami na osnowę. Ogranicza to jednak możliwość zmiany gęstości nitek w zależności od wymagań projektu. 
2. Ramki z wbitymi gwoźdźmi.

Osobiście nie jestem zwolenniczką tego rodzaju nasnucia.
Ja zaprezentuję prostą ramkę z 4 listewek drewnianych.
Podstawą jest jedynie to aby była połączona w stabilny sposób gdyż wbrew pozorom osnowa nałożona na nią ma pewne naprężenie. Dobrze jest szczególnie przy większych pracach zaznaczyć na ramce kilka punktów będących odnośnikami. Dają one pewności rozłożenia osnowy w równy sposób na obu przeciwnych listwach.
zaklosn2Kreski nanosimy ołówkiem, aby w następnej pracy można było je łatwo usunąć i wyznaczyć nowe.
Następnie przywiązujemy do ramki piątą listewkę. Umieszczamy ją około połowy  długości. Zastanawiasz się do czego ma służyć? Pomaga ona kontrolować napięcie osnowy.
zaklosn3Mamy już punkty i przymocowaną listewkę. Zawiązujemy sznurek mocnym węzłem. Przechodzimy do górnej listewki. przeprowadzamy sznurek od dołu do góry. Następnie dolna listewka …od dołu do góry i kolejny raz od dołu do góry itd………
Schemat przechodzenia osnowy przedstawiam na poniższych zdj.
zaklosn5 Od dolnego supełka do górnej listwy i prowadzimy sznurek od dołu do góry…..
zaklosn6następnie…… powracamy do dolnej listwy i znowu prowadzimy sznurek od dołu do góry.
I tak do uzyskania zamierzonej szerokości tkaniny. Cały czas kontrolujemy naprężenie nitek. Powinno być ono umiarkowane, nie za mocne i nie za lekkie. Dobrze nałożona osnowa zwłaszcza przy dużych formatach to kwestia praktyki tkaczki.
zalkosn7zaklosn8
Podczas nakładania musimy mieć na uwadze również motyw w naszym projekcie oraz grubość wątku. Przy bardziej skomplikowanych, mających więcej małych, precyzyjnych elementów, osnowa powinna mieć większą gęstość. Pamiętajmy jednak że wówczas wątek musi być cienki bo w innym wypadku tkanina będzie się falować. Ten techniczny błąd może być też efektem zbyt dużej gęstości. Wszystko wymaga wyczucia i doświadczenia. Z ciekawostek, arrasy miały 7- 8 nitek osnowy na 1 cm.
Podsumowując:
Ilość nitek osnowy na cm jej rodzaj i grubość zależy od:
– motywów w projekcie
– rodzaju i grubości wątku którego chcemy użyć w tkaninie.

Mamy za sobą pierwszy etap w nakładaniu osnowy. Kolejne czynności maja na celu wyrównanie odległości pomiędzy nitkami – wykonanie łańcuszka.

Projekt

Dzisiejszym wpisem rozpoczniemy rozdział mówiący o poszczególnych etapach powstawania tkanin unikatowych. Jest to rodzaj tkaniny gdzie nie mamy określonych schematów i motywów do wytkania. Króluje tu pełna dowolność! Dlatego właśnie od niej zaczniemy.
Będzie mowa o surowcach, narzędziach i ściegach. Zaczynamy!
Pierwszym krokiem w tworzeniu tkaniny jest zawsze projekt.
Podobnie jak w malarstwie i innych sztukach pięknych najpierw pojawia się myśl, natchnienie i chęć przekazania jej światu za pomącą odpowiednio dobranych technik. Tkanina zawsze zbudowana jest na zasadzie przeplatania dwóch grup nitek.
Pionowe nitki to – osnowa. Są szkieletem dla całej pracy tkackiej. Oraz nitki poziomo przeplatane pomiędzy nimi czyli – wątek.
Zawsze rozpoczynając projektowanie musimy mieć to na uwadze, ponieważ w niektóre motywy mają już sprawdzone sposoby wykonania dające lepszy efekt wizualny.

Projektować można z reguły dowolnie: za  pomącą komputera, ręcznie, niekiedy nie mając skonkretyzowanego planu także improwizując. (Wszystkie sposoby przedstawione są na warsztatach). Tematyka jest dowolna. Trzymamy się jednak ogólnych zasad kompozycji i doboru kolorów. Ponieważ zawsze zakładany że nasze „dzieło” ma cieszyć a nie odpychać jego odbiorcę.
Ja przedstawie kolejne etapy przygotowania pracy na podstawie Ikony „Matki Boskiej Kazańskiej” . Zachęcam do lektury związanej z obrazem. 
realizacja1Przeszukiwałam wszystkie kopie obrazu odpowiadającego moim wyobrażeniom tematu.
mb_kazanska-mrealizacja2

Na tej podstawie namalowałam projekt tkaniny.
Jest to dla tkacza schemat  będący bazą do uzyskania określonej gamy kolorystycznej przy barwieniu wątku i przeniesienia ich w tkaninie.
Dokładność odtworzenia szczegółów zależy natomiast od rysunku podpiętego pod krosnem, w naszym przypadku będzie to rama pionowa.

W tym celu kratkujemy projekt i przenosimy na karton o rozmiarze gotowej tkaniny.
realizacja3